میشود در پس دیوار نگاه

آسمانت را دید

میشود با دل لبریز ز شوق خنده هایت را چید

میشود با دل پر خون و خموش

شوق بازآمدنت را به ویرانه دلهای کبوتر ها برد یا

میشود با گذر از مستی ها

باز آرام گرفت

میشود با گذر از تو و عبور از همه هستی ها

شمعی روشن کرد... و به پروانه ی دیوانه بیاموخت که او

نیست آن عاشق وابسته به هیچ

منم آن عاشق وابسته به هیچ

آری من

                       وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت

       به هر موجي كه مي گفتم غم خويش

                                سري ميزد به سنگ و باز مي گشت .!