آنجا می و حور و  انگبین خواهد بود 

                گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک

                       چون عاقبت کار چنین خواهد بود

دامنی پر کن این گل که دهی هدیه به خلق

که بری خانه دشمن

که فشانی بر دوست

راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست

که من معشوقم و عاشق,تو میدانی خدای پاک

خداوند مگر حال , عشاق این گونه میباشد